70 ) جابر گويد : هرگز نشد كه چيزى از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله درخواست شود و آن حضرت « نه » بگويد . ابن عتيبه گويد : اگر چيزى حاضر نداشت وعدهء آن را مىداد . 71 ) رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله هر گاه مىخواست لشكرى به سويى بفرستد اول روز اعزام مىكرد . 72 ) امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چون لشكرى را روانه مىساخت براى آنها دعا مىكرد . 73 ) حضرت رضا عليه السّلام فرمود : هر گاه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله لشكرى را به ، سويى مىفرستاد و فرماندهى بر آنان پيشوايى مىكرد ، آن حضرت يك نفر از معتمدين خود را با وى مىفرستاد تا اخبار او را گزارش دهد . 74 ) امام صادق عليه السّلام فرمود : هر گاه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرماندهى را با لشكرى گسيل مىداشت ، نخست او را به رعايت تقواى الهى در بارهء خود و عموم يارانش سفارش مىكرد ، سپس مىفرمود : به نام خدا و در راه خدا پيكار كن ، با منكران خدا بجنگيد ، مكر نكنيد ، خيانت نكنيد ، كشتگان را مثله نكنيد ( گوش و بينى و انگشتان آنان را نبريد ) كودكان و كسانى را كه در سر كوهى به عبادت مشغولند ( راهبان را ) نكشيد ، درختان خرما را آتش نزنيد و در آب غرق نسازيد ، هيچ درخت ميوه‌دارى را نبريد و زراعتى را آتش نزنيد ، زيرا شما نمىدانيد ، شايد به آن نيازمند شويد . و از چهارپايان حلال گوشت غير آن را كه ناچار از خوردن آنيد پى نكنيد ، و چون با دشمن مسلمانان روبرو شديد آنان را به يكى از سه چيز ( مسلمان شدن ، جزيه دادن ، ترك جنگ ) فراخوانيد ، پس اگر در مورد هر يك از آنها پاسخ مثبت دادند از آنان بپذيريد و دست از سر آنان برداريد . 75 ) على عليه السّلام فرمود : هر گاه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله با دشمن روبرو مىشد پيادگان و سوارگان و شتر سواران را آماده مىكرد ، آن‌گاه مىگفت : خداوندا ، تو پناه و ياور و حافظ من از خطرهايى ؛ خداوندا ، به يارى تو حمله مىكنم و مىجنگم .